Mamo jestem głodny! Tak, wiem kochanie, ale najpierw mają pierwszeństwo obcy.

zdjęcie z Niemiec

– Mamo jestem głodny.
– Tak, wiem kochanie, ale najpierw mają pierwszeństwo obcy.
– Dlaczego, mamo?
– Ponieważ nas razem potraktowano by jako nazistów, gdybyśmy nie oddali im
pierwszeństwa.

 

Zrzut ekranu 2015-05-14 09.27.29Historia, która jest niekończącą się historią. Od wieków ludzie szukający jedzenia, spokoju, każdej wolności pokonują góry, morza, oceany, granice państw. Nie są
w stanie przekroczyć granic zrozumienia i empatii.
Dlaczego?
Może dlatego, że miejsce, gdzie się rodzą traktują jako własne. Z drugiej strony, ci co uciekają z własnych miejsc szukają miejsc im obcych ale wolnych od wojen i głodu.
Czy ja oddam część tego co mam, tym co przyjadą. Chyba tak, bo patrząc na to zło, które jest obok czuję, że tak trzeba. Czy są jakieś gwarancje, że w moim własnym miejscu będzie bezpiecznie, nie wiem. Wiem jedno, dobro zawsze zwycięży. Tak jak w Niekończącej się historii.

Wstrząsające wołanie i ciężar ludzi, którzy muszą wybierać zobaczyłam dzisiaj
we wpisie fb u mojej koleżanki, mieszkanki Ahlbeck.
Wcale nie chcą dzielić się tym, co mają. Czy dlatego, że maja mało, czy dlatego że się boją, czy dlatego, że im się karze. Czy istnieje racjonalne wyjście, czy powinno zacząć się od merytorycznego wejścia w położenie jednych i drugich?

 

Author: Aneta Zdybel